İçimden dökülenler..

Hayat bir oyunsa bu oyuna dahil oluyorum farkında olmadan..
''Ben oynamıyorum!'' deyip çekip gitmeme izin vermiyorlar...
Üstelik ebelenen sürekli benim.
Ebe olamıyorum. Ebelenen oluyorum hep...
Öyle bir vuruyorlar ki sırtımdan yıkılıyorum,toparlanamıyorum...
Hep saklananları ben bulmaya çalışıyorum. Saklanan olamıyorum bir türlü...
Herkes öyle kabuğuna çekilmiş öyle gizlenmiş ki..
Çoğu zaman hiç kimseyi bulamıyorum..Eskisi gibi değil bu oyun...

Dizim değil kalbim kanıyor artık..
Gözlerimi değil ellerimi bağlıyorlar.Çözemiyorum...
Bir gülümsemeyle coşan kalbim,kahkahalarla çözülmüyor artık..
Öyle bir düğüm olmuş ki kalbimde açmak imkansız.

Uzaklaşmak istiyorum bazen..
Kağıttan gemilerimle okyanuslara açılmak ve bir daha dönmemek...
Geride bıraktıklarımı düşünmeden..
Dalgaların kumdan kalelerimi aldıkları gibi benide almasını istiyorum...
Bir kum tanesi olup istridyenin içine hapsolmak istiyorum hiç kimsenin beni bulamamasını,
İstridyemin beni sımsıkı sarıp, bir daha bırakmamasını istiyorum..
Kim açmaya, beni ordan almaya çalışırsa kapaklarını dahada sıkı kapatıp beni sadece kendine saklamasını istiyorum istridyemin..
O benim en değerli varlığım dercesine...

Yorumlar (2)

Atakan Kandemir

18 Kasım 2010 09:18

çok başarılı bir yazı olmuş... Allah gönlüne göre bir istridye verir inşallah ;) :)

Polyanna~

18 Kasım 2010 12:28

Teşekkür ederim:) ,inşallah diyelim :)

Yorum Gönder

Uyarı: Yazacağınız mesaj konu ile alakalı değilse lütfen e-posta gönderiniz.Sitemizde yer alan okur yorumları, yorumları yazanların kendilerinin görüşleridir, okur yorumlarından www.ozgurklavye.com sorumlu tutulamaz.Blogda bulunan herhangi bir içerik, yorum ile alakalı şikayetiniz varsa, kaldırılmasını istediğiniz yorum veya yorumlar ya da herhangi bir başka içerik varsa lütfen bize e-posta aracılığı ile ulaşın.

Yorumlar incelenip onaylandıktan sonra sitede yayınlanır.
Eğer yorum yazmak için hesabınız yoksa Anonim veya Adı/URL seçeneklerini kullanın.