Kömür karası

  Hayatın gerçeklerini bazen unuturuz, böyle zamanlarda gelir aklımıza. Ve şuan en büyük mücadeleyi veriyoruz kendimizle, vicdanımızla yüzleşiyoruz.
 İçimiz kan ağlıyor. Kardeşimizi, abimizi, babamızı kaybettik çünkü. En kötüsü de hiçbir şey gelmiyor elimizden. Çok şey var yapmak isteyip yapamadığımız, önlemek istediğimiz ama önleyemediğimiz. Oturup ağlamaktan üzülmekten başka çaremiz yok. O insanları düşünüyoruz, ailelerini, acılarını, ülkemizdeki adaletsizliği... Bu kadar basit olmamalı yüzlerce kişinin ölümü. 
  Tüm Türkiye tek yürek olduk, kalbimiz ağrıyor, canımız acıyor ve gözyaşlarımız dinmiyor. Hele haberlerde o insanları gördükçe, ailelerinin haykırışlarını, ağıtlarını duydukça canımızdan can gidiyor. O masum kömür karası suratlar, üç kuruş helal para için hakkıyla çalışan paramparça olmuş bedenler... 
  En acısı ise kurtulan bir madencinin sedyeye yatırdıklarında "çizmelerimi çıkarayım örtü kirlenmesin" demesi. İşte burada bir Türk'ün tertemiz kalbi ve kendini mahcup hissetmesiyle tüm masumiyeti tamamıyla karşımızda.   Bırak be kirlensin, güzel insan. Dünyadaki en temiz şey senin kalbin ve çizmelerin... 

                                   Hepimizin başı sağ-olsun... Hakkınızı helal edin güzel insanlar...

                              

Yorumlar (0)

Yorum Gönder

Uyarı: Yazacağınız mesaj konu ile alakalı değilse lütfen e-posta gönderiniz.Sitemizde yer alan okur yorumları, yorumları yazanların kendilerinin görüşleridir, okur yorumlarından www.ozgurklavye.com sorumlu tutulamaz.Blogda bulunan herhangi bir içerik, yorum ile alakalı şikayetiniz varsa, kaldırılmasını istediğiniz yorum veya yorumlar ya da herhangi bir başka içerik varsa lütfen bize e-posta aracılığı ile ulaşın.

Yorumlar incelenip onaylandıktan sonra sitede yayınlanır.
Eğer yorum yazmak için hesabınız yoksa Anonim veya Adı/URL seçeneklerini kullanın.